Start seizoen

Woensdag 31 maart start d'OF wielerseizoen 2010! 

Vertrek 1800 uur vanuit het Kluphuis/wielermuseum voor een mooi rondje door het Twentse grenslandschap. Koffie klaar om 17.45 uur. 

Kseiomt allen! 

De eerste natte tocht

Eerste zomertocht, telefoon vanuit de permanence, de jonge versie van het het bestuur aan de lijn. Een in korte broek en een in lange broek. kwart over negen was het bij Gerrit M. voor de deur droog, maar toch koos deze routeman voor de kortste, om half tien lag hij weer in bed.

Groot is de opkomst niet in de permanence, slechts bovengenoemde fietsers zijn aanwezig, laven zich aan een warme bak koffie en maken een uiteindelijk behoorlijk nat tochtje richting de Paasberg, keren op de top en drijfnat tot op het zeempje terug en buigen zich in de permanence over de houdbaarheid van de consumptiekaarten. Enkele daarvan hebben met veel tegoed nog een erg korte houdbaarheidsdatum, 1 april aanstaande. Dan gaan de nieuwe prijzen in en is het ajuus paraplu's (hard nodig op een dag als vandaag).

Een korte rondtocht langs de damesafdeling leert dat gevallen ster Anja bijgekomen is en deze ochtend op de spinfiets heeft doorgebracht. Lid van Verdienste (vanaf nu aan te spreken met LvV) Lidian zit op de bank. Zij hult zich in nevelen van geheimzinnigheid over haar activiteiten op deze zondagmorgen. Een verspreking levert een kort opmerking op over buren maar wat daar aan de hand is????????
Schrijver dezes ligt ook nog heerlijk op één oor als al deze activiteiten plaatsvinden. Zijn tochten gaan voorlopig nog niet door, hij gaat later deze dag een mooi rondje op de bok rijden in zijn eigen permanence, Het Kluphuis.

In een mail naar u allen wordt gevraagd naar uw activiteiten deze ochtend, voor een compleet beeld in ons jaarverslag.

Enkele leden waren zo vriendelijk om hun bijdrage te leveren aan deze site. Zo komt uit het huis van ons Lid van Verdienste (LvV) onderstaande foto:

De kenner weet, dit is het Lid op tafel. Rechtsachter de gelukkige vinden van het Lid, deze zondag eindelijk op zijn of haar plek. Ook Ronald duikt plots weer op in dit verhaal. Vreemd.

Ook voormalig LvV Henk Ta. heeft bezigheden gehad, hij mailt:
"Ik heb de schuur vandaag opgeruimd, wel met fietsen bezig geweest, maar er dus niet op gezeten".

Notulant Ruud van K. is zijn dag begonnen met hele andere bezigheden. Zijn verhaal:

"Om 8.30 wakker geworden, nog nagenietend van de spannende wedstrijd van Twente, frequenteerde ik maar eerst eens ruimschoots het toilet, met de daarbij behorende weekendeditie van de Twentse Courant. De afdeling reizen met veel foto’s met prachtig weer trok mij bijzonder aan. Mijn gedachtegoed bevatte de volgende zinsnede: "Eens zal het beter worden met het weer,de cocaïne uit de lucht die wekenlang op ons neerdaalde is nu ten einde. Nu de regen nog en straks zal ongetwijfeld de zon voor ons allen doorbreken. Je moet in dit kikkerland met al zijn onhebbelijkheden positief blijven."Daarna het bed maar weer eens opgezocht. Om 10 uur wakker geworden, weer nat. Veel is er daarna niet gebeurd. Maar nu: om 13.05: DE ZON SCHIJNT!!!!!!! Misschien vanmiddag dan maar op de fiets gestapt, want ( je gelooft het of niet, vanmiddag is er nog schaatsen op tv en volgende week wacht het fietsgedeelte van de wintertriatlon rondom de ijsbaan) ooit komt de fiets van het bokje ( geldt speciaal voor de gehandicapten onder ons).

jaarvergadering

Alle leden hebben inmiddels de notulen per elektronische of persoonlijke post ontvangen, dus daar zullen we het niet meer over hebben. Blijven over de foto's. Weldra, hierboven in volle glorie. Alhoewel volle glorie, er zijn meer plaatjes gemaakt, die komen nog wel ergens te staan!

Roll over de Essen

Herman D. heeft beurs!

Voor de reparatie van een lekke band, de aanschaf van een nieuwe fiets of een nieuw regenpak hoef je deze woensdagmiddag niet aan te komen bij de fietsenwinkel van Herman D.. De zaak is dicht i.v.m. beursbezoek!

Gelukkig voor Herman is hij niet alleen, negen leden van onze fietsklup staan hem bij tijdens deze vermoeiende maar helaas niet onderuit te komen gebeurtenis. Eigenlijk zouden het er tien moeten zijn, maar Jan V. vergiste zich een uur en zag geen enkele beursganger meer bij de trein staan. Ook Liedian, altijd te laat zoals bekend mag worden geacht, mist bijna het bezoek aan de beurs. Nog net op tijd kan ze aan boord springen, waar ze met gejuich wordt ontvangen.

Ik hoor u denken, een beurs? Maar er was toch een Rolinck Rundfahrt? Beste lezer, u heeft het, zoals altijd, bij het rechte eind. De reis ging inderdaad richting Burg Steinfurt alwaar de Brauerei Rolinck de deuren (en tap) voor ons open stelde. En hoe! 

Voor uw verslaggever is het de eerste keer dat hij deze tocht maakt. Tot nu toe werd deze tocht alleen gehouden tijdens zijn vakantie, zodat hij later op zo'n bewuste dag vage sms berichten mocht ontvangen of nog vagere foto's per MMS binnen kreeg. De spanning bij deze fotograferende en tijdelijk gehandicapte fietser is dan ook groot.

Niet voor niets! Blijkt als de film als eerste gemist wordt doordat er nog wat fris verstopt moest worden in een plantsoen. Voor de terugweg kreeg uw verslaggever, ter plaatse, te horen van enige eveneens aanwezig zijnde bestuursleden.

Het zal ook het laatste gemis van de dag zijn. Na een hartelijk welkom volgt een uitgebreide rondleiding door het bedrijf. Zo wordt er met lede ogen gekeken naar het verlies tijdens het brouwproces, op de lopende band sneuvelt de ene na de ander fles goudgeel vocht. Bij een collega gezelschap dikke Duitsers op leeftijd komt het zien van al dat verlies zichtbaar nog harder aan. 

Van te voren is door de organisatie (van het uitstapje) aangegeven dat er geen tijd is voor vragen. Het zou alleen maar van een zekere zuivere tijd afgaan. Waar die angst vandaan komt blijft uw verslaggever onduidelijk als hij, achteraf terugkijkt op wat voor u, beste lezer, nog gaat komen.

Want, aan het einde van de bijzonder interessante rondleiding, gaan de deuren van het Besuchercentrum open. grote tafels, gedekt met overheerlijk vers Landbrot, schalen Schinken en potten vol Gurken worden zichtbaar. Tijd om een bodem op te bouwen lijkt het. Al snel wordt onze nieuwe beste vriend (vaart in september met zijn U-boot over de Friesche meren , heeft ein studierende dochter in Enschede, maar jetzt in Paris, und spreekt ein heleboel viel Niederduitshollandisch) voorgesteld. Hij komt met de eerste glazen van het vocht dat wij tot op dit moment alleen nog maar door ketels en leidingen hebben zien lopen.

 Twee glazen en een lege tafel later vraagt hij ons mee naar boven. "Dan trinken we er noch een zusammensamen". We volgen hem en dan wordt de beurs plots serieus. Geen tijd meer voor plezier, er moet geproefd worden. In grote hoeveelheden, blijkt al snel, onze nieuwe beste vriend draagt daar zorg voor. Zodra een glas leeg dreigt te raken, krijgt de dame achter de tap opdracht om "schnell, schnell" door te tappen. 

Aan tijd gebonden is deze bijeenkomst niet en het is al ver na zessen als de hele club buiten staat met nog 20 minuten om een Zug nach Hause te halen. Voor die tijd moet er nog even struik gedoken worden, of zoals de analen van deze clubverhalen, het is tijd om beugels te gadder'n.


 

De trein wordt, ondanks dit fenomeen, ruim gehaald. Met toestemming van de Deutsche Bahn ("smeckt's Jungs?") volgt een luidruchtige terugreis. Wie had anders verwacht, precies. Na een gezamenlijke afscheidsdronk gaat iedereen ergens in de avond een keer naar huis. Uw verslaggever wordt door de echtgenote van beursganger Herman veilig thuis afgezet.

het was een geslaagde tocht, in september nog een keer voor eenieder die het heeft moeten missen.

UITNODIGING.

UITNODIGING 

Jaarvergadering O.s.v.v.e.

Tevens nieuwjaarsreceptie

13 maart a.s.

om 13.30 uur.

in onze permanence aan de

Groot Bruninkstraat 9.

Vrije zit!

de meet

Ook uw blogmeester, nog immer revaliderende van een armbreuk, heeft afgelopen zondag het beestenweer weten te trotseren op een fietsding. Hieronder een verslag:

Met nog 60 kilometer te gaan in Kuurne-Brussel-Kuurne haak ik aan bij de kopgroep. Het is beestenweer, regen, kou en harde wind, het is afzien. Lekke banden, valpartijen, afhakers, het kan mij niet deren, ik fiets door. De kop in de wind, heerlijk verfrissend. Luidkeels schreeuw ik tegen mijn medevluchters dat ze door moeten trappen. Kom op, door, rijen! We zijn geen sjas patat, we rijden voor de overwinning!

Met nog 1 kilometer te gaan schreeuw ik niet meer, maar brul als een boei. Terwijl het zweet me over de rug, tussen de ogen en in de bilspleet loopt jaag ik als een halve zot. KOM OP, RIJEN! Mijn voet schiet uit de beugel en het stuur zakt spontaan weg. Ik blijf overeind en zie, mijn gebrul was niet voor niets, Bobby gaat ervantussen en is het eerst aan de meet. De ezel is binnen!

Dan stap ik ook af. Heerlijk, wielrennen kijken vanaf de hometrainer.

Bovenstaand artikel, afkomstig van de site Harmjobinhetwild, leverde al snel discussie op in het peloton. 

Zo mailt Lid van Verdienste Henk Ta, die gisteren naast de winst greep, het volgende:

"Arme niet fietser.

Ik heb toch een droeve mededeling voor uw en de uwen.

Dit zegt Wikipedia over: Een fiets (velo) is een voertuig dat door spierkracht wordt aangedreven. De hedendaagse fiets bestaat uit ten minste twee wielen, een frame, een zadel, een stuur, een fietsketting en een trapas met pedalen. Aan deze voorwaarden voldoet het vehikel waar jij op zit niet, dus kan en durf ik rustig te stellen dat aan de J**** ter H****straat niet gefietst is in de zuivere betekenis van het begrip fietsen.

Groet,

Henk Takens

Winterfietser"

Het zal u niet verbazen dat het antwoord snel gegeven is:

Beste Henk,

 

"De 2 wielen denk ik erbij als ik me in het zweet werk op de hometrainer. Het is het enige apparaat waar ik van mijn fysiopeuter voorlopig op mag, een echte racefiets, waar ik zelfs al een speciaal trainingsbandje heb aangeschaft, is nog out of the question. De zuivere betekenis zal mij worst wezen, zelfs als het zo'n overheerlijke droge of rookworst is van slager Wim uit Tubbergen. Daar ik ook nog eens gesponsorde fietskleding draag, het vehikel voorzien is van alle andere atributen, ga ik er voorlopig van uit dat ik binnen heb gefietst ;) Daarnaast is Wikipedia een absoluut onbetrouwbare bron, iedereen kan er wel wat inzetten. Sterker, as we speak, ik zou nu kunnen inloggen en de voorwaarde van wielen kunnen verwijderen.

Het werkwoord fietsen blijf ik gebruiken als ik praat over mijn verrichtingen op de hometrainer, die ik overigens, als Beatrix dat toch eens zou weten, gekregen heb van een gulle vriendelijke buurman. Mijn hartslag meet ik tijdens mijn stilstaande rit (praat eens over motivatie om elke dag stationair rondjes te fietsen achter de bank) met een van een andere buurman gekregen hartslagmeter. Waterproof tot -30 meter!

 

met een vriendelijke fietsgroet,

 

de Lamme"

DAN TOCH MAAR OP DE FIETS.

Zo langzamerhand zijn de stoere winterfietsers er aan gewend dat om kwart over negen de regen of de sneeuw tegen de ruiten van Gerrit Meere tikt. Met graagte wordt dit aangegrepen om dan maar niet te fietsen. Zo niet ondergetekende. Wachtend tot kwart over elf, want je weet met Lidian nooit zeker hoe laat ze binnen komt. Alleen dan toch maar op de fiets gestapt, het is droog, dus waarom niet? En dan komt het echte werk natuurlijk. Alleen kopwerk doen tegen een redelijk straffe wind. Nog geen weer alarm dus veilig is het wel. De eerste kilometers gaan nog lekker door de beentjes, nou ja lekker de jaren tellen en die grote rode pomp heeft het er in het begin wel een beetje moeilijk mee. Het duurt en het duurt en het duurt het gevoel komt nog niet echt. De endorfine is nog ver te zoeken. Pas de laatste vijf kilometer komt dat euforische gevoel een beetje.

Nu zul je je afvragen wat is endorfine, klinkt eng.

Endorfines zijn lichaamseigen stoffen dus geen dopes oid. Gelukkig voor ons is dat de chemische bouw van morfinemoleculen weinig tot geen overeenkomst vertoont met die van de endorfines. Voor de één of andere zenuwcel betekent activeren van de receptor (iets biochemisch in ons lichaam) vaak het oproepen van een prettig, plezierig, minder bedreigend gevoel. Het maakt daarbij niet uit of het een echt of een door morfine veroorzaakt signaal is. Waar gaat dit nu eigenlijk over. Simpel een lichaamseigenstof die dus werkt als een soort dope als je maar lang genoeg trapt en is niet te achterhalen. Kost niets, je kunt er lekker stoned van worden, maar je moet er wel wat veel voor doen. Nog wat wetenschappelijk geleuter endorfines werken in de eerste plaats pijnonderdrukkend(Ik zal het je vertellen), maar zorgen ook voor een gevoel van geluk of euforie (Als je in het juiste ritme komt ja mee eens), zoals de 'runners high' bij duursporters. Veel duursporters zeggen dat, wanneer je eenmaal de smaak van het tempo te pakken hebt, het een bezigheid is waar men niet meer zonder kan/wil. Dit is niet vreemd als je bedenkt dat bij het duursporten endorfines worden afgegeven aan het bloed. Deze stoffen zorgen ervoor dat je je goed voelt. Het is maar dat we het weten. De roesachtige toestand na een fysieke inspanning wordt gedeeltelijk veroorzaakt door het vrijkomen van endorfine. Opium en heroïne en alcohol werken op dezelfde receptoren in als endorfine. Er zijn dus eenvoudige manieren om in de zelfde toestand te geraken als bij het lange afstanden te fietsen of te hardlopen. Gewoon een stukje fietsen, een beugel en de roes komt vanzelf.

Maar nu even weer serineus. Op de fiets dus en werken dus aan kop van het peloton dat bestaat uit één persoon. Verschuilen is er niet bij dus. Het begint ook nog te regenen en dan gaat de wintertriatlon even door je hoofd. Wat een verschrikking. Die heb ik wel gefietst met Gerrit Dijkhuizen in mijn kielzog al hadden we dat beide niet in de gaten. Gerrit na een persoonlijke campagne straks misschien wethouder van nog al wat zaken die er echt toe doen. Toch fijn om te weten dat je het met hem hebt gedaan en wat ging er toen door je heen en meer van die onzin. Het was gewoon een klote rit en ik heb Dik ondertussen laten weten dit niet nog eens te doen. Ik nader het Rutbeek. Verboden te schaatsen staat er met een groot bord, want het is gevaarlijk ijs. Ja wat wil al de eenden vrolijk rondzwemmen en de eerst Kievit boven de weilanden het eerste ei aan kondigen. Eén groot wak waar je alleen als waterfietser nog enig vertier op kunt beleven. Niet gedaan dus, Camping het kippenboertje is nog leeg, maar de wee lucht hangt er alweer of nog steeds. De kiloknallers worden dus nog steeds aangemaakt. Thuis gekomen wordt ik opgewacht door een deel van het bestuur. Een fijn gevoel gaat er dan door je heen met zo’n huisbezoek. Een gevoel van vroeger op zondagmorgen als je een keer niet in de kerk kwam en een delegatie van de kerkraad met een paar ouderlingen je opwachtte na de spijbelbeurt.

Viel mee de jongens kwamen voor een biertje en hadden er zelfs al één achter de knopen toen ik een beetje nat en verkleumd binnen kwam. Ook Lidian schoof nog even binnen. In een overduidelijke poging tot omkoping zette zij een beugel op tafel van zo’n dirty 1,5 liter. Weer even later bleek ook Hans V. het wachten op beter weer zat te zijn geweest. Hij had zo te zien iets minder geluk dan ik. In een dikke stortbui en dik onder de drek kon hij met fiets en al gelijk onder de douche.

De wereldproblemen hebben we deze keer maar gelaten voor wat ze zijn. Kortom het was weer een boeiende zondag met veel tijdig wisselende momenten.

Henk Takens

Winterfietser