Rollsplitt!!

het was een mooi, niet te groot groepje waarbij niet de wens leefde om de hartslagmeter boven de 120 te krijgen. en dan krijg je meteen mooie tochten op andere ondergrond dan we doorgaans zouden wensen. Klaas zuchtte dat Gerrit "meestal een ruim voldoende voor zijn tochten kreeg, maar vandaag..." Hij houdt niet van ondergrond die krasjes op de lak kan veroorzaken en nare valpartijen met veel straatexceem. Dat laatste gebeurde gelukkig niet. Kon ook niet met die snelheden.

Enschede marathon 2012

UITNODIGING: Ut van de Lut

Zaterdag 12 mei. Meanderden we vorig jaar door de Achterhoek, nu poldert de Ut van de Lut door het grensgebied van Twente en Gelre. In deze tocht zit alles van de Ware Klassieker: de venijnige heuveltjes van Luik-Bastenaken-Luik, de steentjes van Parijs-Roubaix, en de gezellige nazit van de Amstel Gold race. Er zijn drie uitvoeringen: - een gezellige familierit van 40 kilometer. - een toertocht van 75 kilometer voor de liefhebbers. - en voor de professionals een tocht van 110 kilometer. Beide laatste tochten beginnen gezamenlijk met voorrijders. Na 35 kilometer (rustpunt) splitsten de tochten zich. De liefhebbers vangen de terugtocht aan, de profs zwoegen verder...... DE UT VAN DE LUT! KONINGINNERIT VAN DE OSVVE Vanaf onze permanence: Groot Bruninkstraat 9 7544 RN Enschede tel: 053 4780174 start 40 km: 11.00 uur start 75 en 110: 10.00 uur kosten 5 Euro. Wij nodigen ieder met een fietshart uit om ons te vergezellen op een van deze tochten. Na de tochten is er gelegenheid om na te praten onder het genot van een hapje en een drankje

van echt adaptief fietsen en nare hekken

Het was inderdaad niet echt lekker weer zondag. Maar zo'n lage opkomst had niet iedereen verwacht. Dat Wouter en Ronald niet wilden fietsen leek logisch, zij hadden nog een halve marathon te lopen, maar al die anderen..... En dus brak een lichte paniek uit bij Klaas. Ondanks het feit dat hij een krasse knar is zou hij in het geweld van de aanwezige fietsers wel moeten bezwijken! Voorzichtig probeerde hij vooral al via de buitendeur te vertrekken; helaas de groep werkte hier niet aan mee. Klaas moest en zou mee. Op een goede manier. Lekker fietsend. en aldus geschiedde. voor de speelsen in de groep werd er wel bij elk (fictieve) hellinkje gesprint alsof het leven ervan afhing, en de eindzege ging naar een wel heel onverwachte persoon. De sprint werd in alle hevigheid gestreden maar eindigde bijna rampzalig bij het hek. Het hek zit al een tijdje dicht en op slot. Maar niet elke, met snot voor de ogen naar adem snakkende sprinter weet dat. Dus dat ernstige ongelukken zijn uitgebleven is een wonder op zich. En ook lastig: met stijve botten en een beetje bier in de buik onder het hek door klauteren. Kan het bestuur daar dan niet wat aan doen!

Ze worden oud, de heren

Waar het vroeger ging in het peloton over de stijfheid van het frame, de slijtvastheid van de ketting en tandwielen, de kracht en aërodynamica van de helm, de waskracht van de zeem....

Het gaat het nu over heel andere zaken.
Er is een intens mailverkeer aan de gang over batterijen voor gehoorapparaten! En daar zijn er nog al wat van.

En tijdens de nazit is er uitvoerig gesproken over de multifocale fietsbril die zowel lezen als kijken in de verte mogelijk maakt; op onze leeftijd zien we het allemaal niet zo helder meer. Ook de kleur was van belang omdat de naderende depressie door het vrolijke oranje op gepaste afstand wordt gehouden. Vraag is van wie is de bril en wie draagt hem?

De zorg van de fietsclub voor Bob. Stuur eens een kaartje

Lidian had er aan gedacht. Bob was aan de beurt voor een opbeurend kaartje. Ze vond het wel wat lastig om er iets op te schrijven, dus daar hebben de uitgefietste jongens haar graag bij geholpen. zichtbaar is natuurlijk vooral het poëtische gehalte van de groep. Bob, het gaat je goed, ondanks het kaartje!

Beugels gaddern: wat een mooie traditie!

Eerste Paasdag was het weer zover. Een oeroude traditie werd weer levend gemaakt door ons onvolprezen bestuur. Voordat we een beetje konden warmen door de spieren te activeren moesten we in de vrieskoude stappen om de beugels te zoeken die verstopt waren. Als jonge honden dartelden de vijftigers, zestigers en zeventigers door het struikgewas. En als een kind zo blij was Lex toen hij de enige beugel had gevonden, onder het kritische oog en commentaar van de twee bromberen Henk en Dick die niet meededen aan het spektakel. Helaas voor Lex heeft hij hem niet met de rest kunnen opmaken, want de permanence heeft hij na het fietsen niet meer bezocht.

wie helpt Lidian van haar huis af

Sinds Lidian haar huisje boompje beestje elders heeft gevonden is er een huis overgeschoten. Voor alle leden, weet er iemand een gegadigde voor een leuk startershuisje?

Snijdende kou, chaotische taferelen

Het begon al meteen niet goed. Gerrit Meere, onze trouwe opener en koffiezetter was niet aanwezig en aldus geschiedde het dat er gemotiveerde fietsers moesten vertrekken zonder koffie. Dat zet de toon.....
Nu was er een wel verzachtende omstandigheid voor deze ommissie. Een grote groep kwam op de klok van 10 uur binnen. Verontwaardigd kijken dat er geen bakkie troost was, terwijl de anderen al aanstalten maakten om te vertrekken. Lidian was zelfs zo laat dat iedereen al was vertrokken (dat is niet nieuw). Zij dacht aan een misplaatste 1 aprilgrap en heeft heel Chez Nous nagezocht waar iedereen zich verstopt had. Toen heeft ze maar in alle eenzaamheid solitair gefietst.

Het fietsen zelf ging in de groep van de webmaster niet veel beter. Veel harmonica-effecten waren er te constateren. Er moest iets duidelijk worden gemaakt aan weet ik veel....
Een paar dempende fietsers gaven niet thuis in dit krachtenspel; zij waren met hun hoofd nog in de Russische schonen.
Gelukkig moest er op zeker moment een kleine reparatie worden uitgevoerd en kon de groep worden gesplitst waarna er aanzienlijk evenwichtiger werd gefietst.

Op de foto is duidelijk gezien hoe een woedende Wim van Lier en een ziedende Lex Vermeer tekeer gaan tegen... ja tegen wie eigenlijk? Dat is de quizvraag van deze week dus.